Elastyczna osłona

Grupa z Japonii opracowała i przetestowała elastyczną osłonę rentgenowską wykonaną poprzez osadzenie cząstek bizmutu w porowatym poliuretanie i sugeruje, że nowy materiał osłonowy mógłby zapewnić wygodniejszą ochronę przed promieniowaniem.

„Oczekuje się, że ten materiał chroniący przed promieniowaniem rentgenowskim doprowadzi do opracowania różnych środków chroniących przed promieniowaniem stosowanych w zastosowaniach klinicznych” – napisał korespondent, dr Hiroaki Hayashi z Uniwersytetu Kanazawa w Kanazawie, w badaniu opublikowanym 16 grudnia w czasopiśmie Medical Physics.

Szpitale posiadają wytyczne dotyczące stosowania procedur ochrony przed promieniowaniem, a w celu ograniczenia niepożądanego narażenia pacjentów i personelu stosuje się różne osłony rentgenowskie, jednak większość osłon ma postać nakryć i jest pozbawiona elastyczności, co ogranicza ich skuteczność w ekranowaniu obszarów narażonych na ruch takich jak tarczyca – wyjaśnili autorzy.

Aby przezwyciężyć to ograniczenie, grupa opracowała nowatorską elastyczną osłonę rentgenowską oraz opisała swoją metodologię i testowanie osłony w ramach badania.

W skrócie, osłonę rentgenowską opracowano w procesie osadzania cząstek Bi2O3 z tlenku bizmutu (Bi2O3), związków występujących w pierwiastku bizmutu, w porowatym poliuretanie. Porowaty poliuretan o grubości 10 mm zanurzono w roztworze wody, cząstek metalu i środków chemicznych. Następnie wysuszono na powietrzu w celu utrwalenia cząstek metalu w porowatym poliuretanie.

Wykorzystując ten proces, naukowcy wyprodukowali 13 badawczych osłon rentgenowskich, w których osadzone zostały cząstki Bi2O3 o różnych grubościach masowych w zakresie od 585 do 2493 g/m2. Aby określić skuteczność osłon, badacze skupili się przede wszystkim na zmianach współczynnika redukcji dawki (DRF), czyli stosunku dawki otrzymanej bez żadnej osłony do dawki otrzymanej po zastosowaniu osłony.

Spośród 13 prototypów najbardziej zrównoważone działanie wykazała elastyczna osłona z małymi porami zawierająca elementy metalowe o gramaturze 1200 g/m2. Z ustaleń wynika, że ​​DRF wynosił około 80% w przypadku typowego diagnostycznego zdjęcia rentgenowskiego wykonanego przy napięciu 70 kV.

„Potwierdzono, że elastyczną osłonę rentgenowską zapewniającą odpowiednią redukcję narażenia na promieniowanie można wytworzyć poprzez osadzenie cząstek Bi2O3 w porowatym poliuretanie” – napisali naukowcy.

Co więcej, elastyczność osłony była tylko o 30% niższa w porównaniu z oryginalnym materiałem bazowym, co świadczy o tym, że materiał zachował swoją elastyczność – dodali. Ostatecznie, aby wykorzystać elastyczność proponowanej osłony, grupa zauważyła, że ​​ma plany opracowania innych osłon, które będą w stanie pokryć ruchome obszary.

„Jeśli uda się opracować osłonę rentgenowską posiadającą nowe funkcje, otworzy to potencjał szerszego zastosowania osłon rentgenowskich nie tylko w obrazowaniu tomografii komputerowej, ale także w dziedzinach ogólnego obrazowania rentgenowskiego, radiologii stomatologicznej, [ i] mammografia” – podsumowała grupa.


Follow Us

hello@radiopeiron.com